Regelmatig verschijnen informatiebrieven met een verslag/voortgang van de activiteiten van de stichting en daarin ook reacties van
christenen uit de Oekraine.
De eerste zes Info Brieven zijn niet electronisch
verschenen. De zevende staat hieronder en de volgende brieven zijn via de
buttons hier links op de pagina op te vragen.
Schiedam, voorjaar 2003:
Met dank aan de Here hebben we weer vele financiële bijdragen ontvangen om dit zo noodzakelijke werk voort te zetten. Daar getuigen ook de brieven van die ik nog steeds ontvang.
Volgens onze laatste informatie moeten velen en dus ook alle gepensioneerden in de Oekraïne rondkomen van een gemiddeld pensioen van 27 euro's per maand. De prijzen voor voedsel zijn het afgelopen jaar weer gestegen; medicijnen zijn 10 % duurder geworden en de prijs voor medische behandeling is verdubbeld. Dat betekent nog steeds dat onze medegelovigen nauwelijks kunnen rondkomen.
Van mijn vader, broeder W.J. Zonneveld van de vergadering Den Haag Zuid kreeg ik een bericht dat hij op de conferentie in Voorburg enkele broeders had ontmoet die net in de Oekraïne waren geweest bij christenen. De broeders hadden mijn naam genoemd en die bleek bij velen zeer bekend te zijn als een adres in Schiedam waar veel geestelijke lectuur vandaan komt. Aan die geestelijke lectuur blijkt nog steeds grote behoefte te bestaan. Gezien de uitgestrektheid van het land en de ontstellende en bittere armoede zijn de christenen op dit gebied onverzadigbaar, dus kwam er tevens een dringend verzoek om onverminderd door te gaan, Een ware bemoediging uit een onverwachte hoek.
Zoals u uit de media kunt vernemen, krijgt de Europese Unie er in 2004 tien nieuwe lidstaten bij. Roemenië en Bulgarije hebben een paar jaar daarna ook uitzicht op toetreding, Wit-Rusland en de Oekraïne komen niet in aanmerking voor het lidmaatschap, hoe erg men dat daar ook vindt, Zelfs op de NAVO-top in Praag waren de presidenten van beide landen niet welkom. Voorlopig is de economische toestand voor deze twee landen uitzichtloos. Maar ik krijg nu nog steeds vee! meer aanvragen dan ik kan verwerken. Mede daardoor heb ik met de vertalingen een constante achterstand van een halfjaar.
Volgens het Oekraïne-magazine van najaar 2002 zijn ongelukken en bijna-rampen schering en inslag in de ruim 200 steenkolenmijnen van het land. Sinds de onafhankelijkheid heeft de overheid door geldgebrek nauwelijks meer geïnvesteerd in deze staatsbedrijven uit de failliete Sovjetboedel. Ze behoren nu dan ook tot de gevaarlijkste ter wereld. De mijnen zijn oud en grotendeels uitgeput, waardoor de steenkool, die van betrekkelijk lage kwaliteit is, soms van meer dan een kilometer diepte moet komen. Terwijl de kompels werken met slecht onderhouden materieel, gaan ze toch iedere dag de mijnen weer in. Voor hun is dat de enige broodwinning. Daarom peinst de regering niet over sluiting, hoewel de wereldbank aandringt op sluiting van deze zwaar verlies lijdende mijnen. Gezien de slechte arbeidsmarkt in het land is sluiting vragen om sociale onrust, terwijl het land de kolen niet kan missen, omdat het de enige energiebron uit eigen land is. Gas en olie moet Oekraïne importeren tegen wereldmarktprijzen.
En dan nu een bloemlezing van de vele reacties die zijn vertaald. Circa 95% van de post is nog steeds in het Russisch en is voornamelijk afkomstig uit de Oost-Oekraïne. Een deel komt nu ook uit het midden van het land.
De eerste brief die nu volgt, is er één van de vele die ik tegenwoordig steeds vaker krijg om de toestand van invaliden te omschrijven die zoals ik vorig jaar ook al eerder beschreef steeds vaker zijn voorzien van officiële kopieverklaringen van de Oekraïense overheid die aangeven de mate van invaliditeit. De meeste zijn dan zo gehandicapt of blind dat ik ze allemaal een Sony-cassetterecorder toestuur met alle cassettes die ik in voorraad heb. Per pakket mag ik er officieel tien audiocassettes in doen, dus dat vergt heel wat pakketten.
Brief ontvangen op 5 januari 2001 van broeder Maksim uit 51412 Pavfograd
ten oosten van Dnepropetrovsk.
Vrede zij u, broeders en zusters,
Ik, broeder Maksim, schrijf u. Ik ben in 1992 tot geloof gekomen, heb mij laten dopen en bezoek de plaatselijke kerk. Ik zal u over ons gezin schrijven; een kinderrijk gezin. Twee van mijn zusters zijn invalide in de eerste categorie. Een is invalide vanaf haar jeugd. Haar stembanden zijn verwijderd en zij heeft een beperkt verstandelijk vermogen. Vrijwel elke nacht heeft zij epilepsieaanvallen. Wij kopen voor haar tabletten (Finlepsin). Mijn andere zuster heeft een ongeluk gehad. Een maand lang heeft zij buiten bewustzijn op een reanimatieafdeling gelegen, maar nu is we weer bij ons thuis. Zij is 32, de ander 20. Vader is in 1995 om het leven gekomen bij een motorongeluk.
Broeders hebben mij daarvan in kennis gesteld, dat u een recorder kun toesturen. Moge de Heer u zegenen! In ons huis is een recorder zeer welkom. Zelf neem ik deel aan het koorleven, maar mijn zusters zijn niet in staat de kerk te bezoeken. Zowel voor hen als voor moeder zou het een geweldige vreugde zijn om geestelijke liederen en preken te kunnen horen. Met deze brief stuur ik ook foto's en de invaliditeitsverklaring toe. Ik vraag dan nog voor ons te bidden. Uw gebeden zijn zo onmisbaar voor ons. Wij zullen voor u bidden.
Brief ontvangen op 6 augustus 2000 uit Donetsk van een voorganger van een Joodse gemeente:
"Geachte broeders en zusters,
Met een groet in Christus richt ik mij tot u. Het is mij ter ore gekomen dat uw gezegende zendingsgenootschap onmisbare artikelen voor christenen toestuurt. Het is mijn grote vraag aan u naar de mogelijkheden die er zijn, om mij zo'n onmisbare cassetterecorder toe te willen sturen die mij in staat zal stellen te luisteren naar predikingen en lofprijzingen.
Ik dien in een Joodse samenkomst en reis door de steden van de Oekraïne met het doel Gods volk bijeen te brengen voor een vertrek naar Israël. Er is zo'n internationale organisatie onder de naam: het fonds van buitengewone hulp Eben-Ezer .
Het is al van lange tijd her, dat Wij van uw bestaan afweten. Het is nu al meer dan anderhalf jaar terug dat wij als evangelisatiegroep die gericht wil zijn op zendingsarbeid u een brief hebben geschreven, maar daarop hebben wij nooit iets vernomen. Het is nu de tweede maal dat ik de pen ben geklommen en het is zowel mijn gebed als de wetenschap dat Gods tegenstander niet als verstoring een verhindering zal kunnen opleggen. De Here zegene u"
Brief ontvangen op 2 september 2000 uit Chartzysk van een voorganger van
een Christelijke kerk:
"Hallo,
Ik ben te weten gekomen dat u een Bijbel en een cassetterecorder met cassettes van het Nieuwe Testament kunt toesturen. Het is mijn groot verlangen om dat van u te ontvangen. Persoonlijk heb ik een Bijbel, maar ik ben een voorganger van een christelijke kerk en ik zou de cassetterecorder geven aan iemand die deze nodig heeft.
Er is hier een talrijke menigte die een Bijbel zou willen hebben, maar velen van ons hebben zelfs niet de mogelijkheid om een enveloppe te kopen om u te schrijven over hun nood om een eigen Bijbel te willen bezitten. Er zijn hier wel Bijbels in de winkel te koop, maar met een zeer hoog prijskaartje. Die prijs is voor verreweg de meeste mensen niet op te brengen. Het is echt wonderbaar dat u wel die mogelijkheid hebt om te zaaien onder ons volk!!”
Brief ontvangen op 31 januari 2001 uit Kramatorsk:
"Nadat wij over uw werk op het zendingsterrein hebben gehoord van onze broeder Sergei Piroshenko, die u heerlijk hebt geholpen in het werk van de evangelieverkondiging, richten wij ons eveneens tot u om hulp in de hoop op begrip van uw kant. Helpt u ons aan naslagwerken, een Bijbels woordenboek en lectuur voor kinderen en tieners, want hieraan hebben wij een groot tekort."
Brief ontvangen op 18 april 2001 uit Donetsk:
"Vrede zij u van onze opgestane Heer Jezus Christus, geliefde en eeuwige familie
van ons, R.J. Zonneveld!
Wij waren aangenaam verrast, toen wij uw cadeautjes ontvingen! De Heer heeft hierin de leiding gehad. Wij hebben tot Hem gebeden, nadat wij onze brief verstuurd hadden en.. u hebt de brief ontvangen. Hij heeft u de mogelijkheid gegeven om ons van een Sony-cassetterecorder en boeken te voorzien.
Geprezen zij God, maar een reuzewoord van dank aan u.
Het is een opmerkelijke hulp in de bediening. De arbeid voor de Heer en Zijn volk gaan door onder Zijn hulp en zegen. Hij heeft ons door u gezegend en toonde nogmaals dat Hij trouw is aan Zijn Woord. Uw geschenk. komt mede zeer van pas door een steeds slechter wordend gezichtsvermogen van onze moeder (katarakt)."
Rob Zonneveld
